On był stukotem butów o kamienny bruk
   Gdy martwe ulice milczały jak grób
   Był śmiechem diabła w zadymionej spelunie
   Krzykiem radości w rozgrzanym tłumie
  
   Daleko od nieba by czuć jego nudę
   Daleko od piekła by chłonąć jego żar
   Spójrz na nią znów, do świtu tyle czasu
   A w jej oczach widać tylko strach
  
   Dym papierosów gryzł go zawsze w oczy
   Gdy patrzył jak budzi się dzień
   Biegł do swojej kochanki choć to wróżyło zgubę
   A w jego młodych żyłach zawsze wrzała krew
  
   Ref:
  
   Wolał by śmierć była jego kochanką
   Wolał co noc czuć jej gorzki smak
   Lecz ta penera była nic nie warta.
   Dlatego poszedł szukać jej w świat
   Iwan, Iwan – czekaj na nas tam!!!
   Iwan, Iwan – i na nas przyjdzie czas!!!